กลับมาที่ห้องเดิม
เปิดเพลงซ้ำ ๆ เดิม ๆ อยู่อย่างนั้น
ภาพเราที่มีกัน ยังคงชัดเจน
นั่งมองที่เตียงเก่า
ยิ่งมองยิ่งเหงาจนใจเริ่มหวั่นไหว
ภาพเธอข้าง ๆ กาย
ไม่มีแล้วใจ
หาย..
มันเหงาจนแทบจะทนไม่ไหว
เมื่อฉันและเธอต้องไกล
ความรักยังเต็มในใจ
และแม้จะนานเพียงใด
แต่ฉันก็ยังจะมีเพียงเธอ (แต่ฉันก็ยังจะมีเพียงใจ…)
เมื่อฉันและเธอต้องไกล..
ความเหงามันเต็มในใจ
และแม้จะนานเพียงใด
แต่ฉันก็ยังจะมีเพียงเธอ
หาย…
ps. ชอบเฉยๆ ไม่มีไร แล้วก็ไม่ได้ดูรัก-สาม-เศร้า ด้วย
