ก็ตั้งแต่คะแนนมันเริ่มทยอยออกจนครบทุกวิชานะ ที่คิดว่าทำได้มันไม่ดีซักอันเลยอ่ะ
อัพรวมๆนะ
eng 54.5/60
math I 92/120
ไทย 75/100
physics 73.5/100
computer program(C++) 64/80
ที่มันโอเคก็มีอิ๊งกะไทยอ่ะ แต่อย่างอื่นนี่ดิ เซงมากมาย ตอนนี้ไม่มีอารมจะทำไรเลย ไม่อยากอ่านหนังสือ ไม่อยากไปเรียน อยากกลับบ้าน อยู่บ้านเฉยๆ คิดอยู่ว่าเรียนผิดรึเปล่า เรียนวิศวะแล้วมันมาท๊อปอิ๊งกะไทยเนี่ยนะ. . . ถ้าจะให้ซิ่วไปเรียนมนุษย์ก็ไม่ชอบอ่ะ อยากซิ่วนะ แต่ไม่รู้จะไปเรียนอะไร อยากจะหยุดทุกๆอย่างเลย ไม่อยากสอบ ไม่อยากเรียนแล้ว ตอนนี้ math I อยู่ในสภาพที่น่าเปนห่วงมาก ทำโจทย์ไม่ได้เลย แค่โจทย์ง่ายๆก็คิดไม่ออก ฟิสิกส์ก็เหมือนกัน ทำแล้วก็ผิดๆๆๆ ทั้งๆที่ตั้งใจมากๆ คือเราไม่เหมาะกับคณะนี้หรอ? ทำไงดีอ่ะ?
ตอนนี้ไม่อ่านหนังสือเลย ไม่อยากจะอ่านเลยด้วยซ้ำ รู้สึกว่าเกลียดตัวเองจัง ทำไมต้องเป็นแบบนี้ก็ไม่รู้ แต่ก็ไม่อยากทำป๊ากับมี๊เสียใจอ่ะ. . . คุยกับใครก็ไม่มีใครเข้าใจเลย ก็บอกว่าดีแล้วๆ มันไม่เห็นจะดีตรงไหนเลย ไม่มีอะไรดีซักอย่าง
อยากจะหายไปเลย
ไปที่ไหนก็ได้
เบื่อจะตายอยู่แล้ว
ไม่อยากจะได้ยินคำว่า”ดีแล้วนี่นา”
เกลียดคำนี้มาก
ไม่ต้องพูดอะไรหรอก
แค่เข้าใจก็พอ. . .
ต่อไปจะไม่หวังอะไรมากมายแล้ว
ก้อมันไม่เคยได้อย่างที่คิดไว้ซักอย่าง
มันเครียดอ่ะ
แล้วต่อไปจะทำยังไงดีล่ะ?
สภาพจิตใจตกต่ำสุดๆ
ถ้าเจอกันก็เหมือนจะไม่เป็นอะไรนะ
แต่ความจริงไม่ใช่หรอก. . .
อยากร้องไห้ อยากร้องไห้ อยากร้องไห้ อยากร้องไห้ อยากร้องไห้ อยากร้องไห้ อยากร้องไห้
แค่อีก 9 วัน ยังไงก็ต้องทนให้ได้
ถึงจะไม่อยากอ่าน ไม่อยากเรียน
แต่ก็จะพยามนะ
จะตั้งใจทำให้ดีที่สุด
แต่จะไม่คาดหวังอะไรกับมันมากมายแล้ว. . .
ที่ต้องทนก็ไม่ใช่เพื่อใครหรอก
เพื่อตัวเองนี่แหละ. . .
อะไรที่ผ่านมาแล้วก็ให้มันผ่านไป
ไม่อยากจะจำ
แต่ตอนนี้ความมั่นใจมันแทบไม่เหลือเลย
แต่. . .
คนเรามันต้องอยู่กับปัจจุบันสิ ใช่ป่าว?
ส้ม สู้ สู้ นะ *-*
